Czwartek dwudziesty czwarty dzień kwietnia, ośleiający blask poranka skutecznie przystopował myśli bieg. Niesamowite, stoją jak przed niewidzialną ścianą i ani drgną. Dziwne to uczucie, jakby jawa i sen jednocześnie ... A tak przy okazji, kiedy te myśli nie pedzą to taki spokój, tyle że dziwnie nie naturalny, mechaniczny mnie ogarnia, zupełnie jak maszyna, która potrzebuje jakiegoś bodźca, by ruszyć ... kiedyś na porządku dziennym było popychanie, nie jeden raz o poranku sąsiad pchał samochód sąsiada i jakaż była radość kiedy samochodzik zaskoczył i ruszył ... A tu popychanie nie znajdzie zastosowania, dziwne uczucie, takie bez wyrazu, ale chyba na stałe go nie pragnę !! Zawsze chcemy czegoś innego niż mamy ... Myśli pędzą, huczą i kłębią się w głowie - źle, spokoju potrzeba ... stanęły, zatrzymały się - źle, lepiej żeby ruszyły, bo nic się nie klei ... mały chce być duży ... duży zazdrości małemu ... biedny pragnie bogactwa ... Każdy na swój sposób pragnie tego czego potrzeba właśnie jemu do szczęścia, czasem nawet żyjąc w złotych klatkach pędzi w poszukiwaniu tego jednego tchnienia ... Pogoń za trwa, a czy jest się szczęśliwym nie zależy od wieku, wyglądu, stanu majątku czy pozycji społecznej lecz stanu umysłu ... To ten centralny komputer przetwarza wszystkie dane i wydaje komunikat ... Error ... Brak dostępu ... Wprowadź poprawne hasło ... PIN ... KOD ... Klucz do szczęścia ...
24.04.2014. Czwartek Widok z Okna Gdynia-Obłuże 6.30 - 8.30
© tekst i zdjęcia autor Irena Majoch
